Aikido w Polsce

• Lata 50.–70.: Początki

  • 1952: Pierwsza próba wprowadzenia Aikido do Polski – instruktor z Francji przyjechał w tym celu, ale po jego wyjeździe działalność nie była kontynuowana.
  • ok. 1962: Druga nieudana próba w Warszawie.
  • 3 stycznia 1976: Marian Osiński (zawodnik judo) założył pierwszą stałą sekcję Aikido w Szczecinie przy Ognisku TKKF „Orkan”. To uznawany początek ciągłego rozwoju Aikido w Polsce. Powstał później Stoczniowy Ośrodek Metodyki Aikido (SOMA) – kuźnia polskich aikidoków.

  Marian Osiński – uznawany za inicjatora i założyciela Aikido w Polsce.

  Lata 80.: Rozwój

  • 1979: Pierwsza wizyta Japończyka – Toshikazu Ichimura (6 dan, nauczający w Szwecji) na zaproszenie Mariana Osińskiego.
  • 1985: Pierwsza wizyta Daniela Brunnera (6 dan, Szwajcaria) – regularnie prowadził staże w Polsce.
  • 1986:
    • Czwarta wizyta Toshikazu Ichimury – pierwsze egzaminy na stopnie mistrzowskie 1 dan w Polsce. Zdało osiem osób: Marian Osiński, Roman Hoffmann, Marek Woźniak, Piotr Borowski, Jerzy Sapiela, Urszula Kokowska, Czesław Poczykowski, Witold Kirmiel.
    • W szkole Kobayashi tego samego roku – dziesięć egzaminów na 1 dan (m.in. Robert Gembal, Dariusz Bieńkowski, Tomasz Tomaszewski).
  • 1986: Wizyta Andre Cognarda (dyrektor techniczny Autonomicznej Akademii Aikido) – przyspieszył rozwój.

  Wpływowi zagraniczni mistrzowie w tym okresie: Toshikazu Ichimura, Daniel Brunner, Andre Cognard.

  Lata 90.: Formalizacja organizacji

  • 1990: Powstanie Polskiej Federacji Aikido (PFA / Aikikai Polska) – najstarsza ogólnopolska organizacja, uznana przez Aikikai Honbu Dojo. Jeden z założycieli i kluczowych działaczy: Roman Hoffmann.
  • 1991: PFA przyjęta do Międzynarodowej Federacji Aikido (IAF).

  2000–2010: Nowe organizacje i wizyty japońskich mistrzów

  • 2004: Powstanie Polskiego Stowarzyszenia Aikido „Aikikai Polska” (PSA) – 36 klubów, bezpośredni kontakt z Hombu Dojo. Prezes: Piotr Borowski (7 dan).
  • 2006: Rozpoczęcie regularnych wizyt Katsuyuki Shimamoto (8 dan, shihan, Osaka) na zaproszenie Pawła Zdunowskiego i PFA. Linia Shoryukai Polska. Wielokrotne staże w Polsce.
  • 2005: Pierwsza wizyta Hiroshi Isoyamy (8 dan, Iwama) w Warszawie. Kolejne wizyty: 2006, 2007 (Poznań) i więcej (łącznie sześć). Bezpośredni uczeń O-Sensei.
  • 1998/2000s: Powstanie Centrum Aikido Aikikai Polska (CAAP) – dyrektor techniczny Roman Hoffmann (7 dan). Bezpośrednia opieka Hombu Dojo.

  Główne polskie organizacje Aikido i ich liderzy

  • Polska Federacja Aikido (PFA / Aikikai Polska) – najstarsza. Liderzy/prezesi: m.in. Roman Hoffmann, Jerzy Pomianowski (prezydent).
  • Polskie Stowarzyszenie Aikido „Aikikai Polska” (PSA) – prezes Piotr Borowski (7 dan).
  • Centrum Aikido Aikikai Polska (CAAP) – dyrektor techniczny/prezes Roman Hoffmann (7 dan).
  • Polska Organizacja Aikido (POA) – lider Oskar Szrajer (5 dan, Gdynia).
  • Birankai Polska – sukcesor grupy z Wrocławia (od 1979). Kadra: Piotr Masztalerz (6 dan) i inni.
  • Autonomiczna Akademia Aikido (AAA / AAI Polska) – powiązana z Fumio Toyodą.
  • Inne: Polskie Zrzeszenie Aikido, Stowarzyszenie Aikikai Aikido Ryushinkan Polska, Shoryukai Polska (linia Shimamoto, Paweł Zdunowski), Polska Unia Aikido (Jacek Wysocki 8 dan – styl Kobayashi).

  2010–2026:

  • Regularne seminaria z shihanami Hombu Dojo, Isoyamą, Shimamoto (do jego śmierci w 2025), Tissierem, innymi.
  • 2016: Obchody 40-lecia Aikido w Polsce – gość Mitsuteru Ueshiba (Hombu Dojo).
  • 2026: 50-lecie Aikido w Polsce – duże seminarium w Poznaniu (13-14 czerwca) z udziałem Dojo-cho Mitsuteru Ueshiby i liderów organizacji.

  ---

Ving Tsun Kung Fu w Polsce

Lata 70. i początek lat 80. – Początki chińskich sztuk walki w Polsce

• Janusz Szymankiewicz (ur. 1952) zaczyna zajmować się chińskimi sztukami walki, w tym Ving Tsun / Wing Tsun od końca lat 70. Jest prekursorem stylu w Polsce wraz z Markiem Stefaniakiem.

1985 – Spotkanie z Wong Shun Leungiem

• W 1985 roku Janusz Szymankiewicz poznaje Wong Shun Leunga podczas pobytu w Chinach. Przechodzi na tradycyjną metodę przekazu Wong Shun Leunga, rezygnując z wcześniejszych wariantów (Leung Ting). Zostaje jego bezpośrednim uczniem i jedynym uczniem Wong Shun Leunga w Polsce. Wong Shun Leung nadaje mu tytuł Sifu.

Lata 1985–1993 – Rozwój szkoły Szymankiewicza

• Szymankiewicz naucza Ving Tsun według przekazu Wong Shun Leunga. Prowadzi Centrum Ving Tsun Kung Fu i współpracuje z innymi praktykami (m.in. Philipp Bayer jako przedstawiciel Wong Shun Leunga w Europie).

1993 – Pierwsza wizyta Wong Shun Leunga w Polsce

• Wong Shun Leung odwiedza Polskę (przełom maja i czerwca 1993). Polscy praktycy jego linii mają okazję trenować bezpośrednio z mistrzem.

1995 – Seminaria Wong Shun Leunga w Polsce

• Wong Shun Leung prowadzi seminaria w Polsce, m.in. w Elblągu. Odbywają się inne seminaria Wong Shun Leunga w Polsce i Niemczech.

Lata 90. i 2000+ – Utrwalenie linii przekazu

• Szymankiewicz rozwija szkołę Ving Tsun Kuen (Wong Shun Leung). Wydaje książki m.in. „Ving Tsun Kung Fu” (1992/1994) i późniejsze publikacje o historii stylu.
• Kontynuuje nauczanie i seminaria międzynarodowe (m.in. z uczniami jak Radosław Mikołajczuk i  Mariusz Pietkun ). Szkoła utrzymuje kontakt z linią Wong Shun Leunga.

2005 – Podróż do Chin i Hongkongu

• Janusz Szymankiewicz z uczniami odwiedza Foshan i Hongkong. Goszczą u  mistrza Lun Gai, który potwierdza szczegóły przekazu Ip Mana.

Główni mistrzowie mający wpływ na Ving Tsun Wong Shun Leung w Polsce:

• Wong Shun Leung (1935–1997) – bezpośredni nauczyciel, wielokrotny gość Polski, źródło przekazu.
• Janusz Szymankiewicz (Sifu / Sikung dr) – prekursor i główny propagator w Polsce, jedyny bezpośredni uczeń Wong Shun Leunga w kraju, założyciel szkół i Europejskiego Stowarzyszenia Atletycznego Ving Tsun.

Uczniowie Szymankiewicza (m.in. Radosław Mikołajczuk, Mariusz Pietkun, Andrzej Urbanowski i inni) kontynuują nauczanie w różnych miastach Polski (Warszawa, Toruń, Gdańsk itp.).